Ja pustelnik. Autobiografia – Piotr Pustelnik, Piotr Trybalski

„Ja pustelnik. Autobiografia” – himalajska opowieść, która wciąga jak najlepsza przygoda

Gdy sięga się po książki biograficzne, łatwo oczekiwać faktów podanych w porządku chronologicznym. W przypadku „Ja pustelnik. Autobiografia – Piotr Pustelnik, Piotr Trybalski” jest inaczej: to historia opowiedziana z rozmachem, z napięciem i zwrotami akcji, jakie zna się z powieści przygodowych. Są tu momenty radości i świętowania, ale też smutek po stracie partnerów od liny oraz paniczny, zwierzęcy strach, który przychodzi w najgorszych chwilach.

To opowieść o drodze na najwyższe szczyty świata i o cenie, jaką trzeba za nie zapłacić. Autor nie udaje, że wszystko było proste. Przeciwnie – widać, że sukces rodzi się z wysiłku, ryzyka i nieustannego balansowania na granicy życia i śmierci. A jednocześnie czuć w tej narracji pasję, która nie gaśnie, nawet kiedy rzeczywistość potrafi zaskoczyć.

Czternaście ośmiotysięczników w 20 lat – historia Korony Himalajów i Karakorum

Piotr Pustelnik, jeden z najbardziej szanowanych polskich himalaistów, po raz pierwszy opowiada swoją historię tak szeroko i bezpośrednio. W tle pojawia się kluczowy fakt: zdobycie czternastu ośmiotysięczników w ciągu dwudziestu lat. Droga zaczęła się od pierwszego szczytu – Gaszerbrum II, zdobytego w 1990 roku, gdy Piotr miał 39 lat.

Nie był to wyłącznie plan sportowy, ale realizacja przeznaczenia, które dojrzewało powoli. W dzieciństwie pojawiły się trudności, a później poważna choroba serca i nadopiekuńcza matka. Mimo to pasja do gór nie została uziemiona. Choć pierwszy kurs skałkowy nie skończył się tak, jakby chciał, wiara w to, że najwyższe góry są jego światem – i jego odpowiedzią – rosła z czasem.

W tej książce szczególne miejsce zajmuje także Korona Himalajów i Karakorum. To osiągnięcie, które w pewnym momencie stało się marzeniem wielu, ale dla niego było drogą rozpisaną na lata. Pustelnik zdobywał ją wspólnie z himalaistami i wśród nich, m.in. z Wandą Rutkiewicz, Krzysztofem Wielickim, Ryszardem Pawłowskim oraz Piotrem Morawskim, a także z wieloma innymi wybitnymi zdobywcami.

Przypadek, (Paniczny) Strach i Partnerstwo – co pchało go w górę

W „Ja pustelnik. Autobiografia” pojawia się pytanie, które może brzmieć prosto, ale w górach nabiera ostrości: dlaczego ludzie chodzą po górach? Autor przyznaje, że wytłumaczenie może być albo oczywiste, albo wcale niepotrzebne. Jednak jego opowieść staje się próbą znalezienia odpowiedzi – odpowiedzi, która nie jest tylko teoretyczna, bo wykuwa się ją w ekstremalnych warunkach.

W cytacie przytoczonym w książce pojawia się trzyczęściowa formuła: „Przypadek, (Paniczny) Strach i Partnerstwo”. To nie są hasła rzucone dla efektu. To raczej klucze do zrozumienia, jak wygląda rzeczywistość wyprawy: z jednej strony nieprzewidywalność, z drugiej – strach, który bywa paniczny, a z trzeciej – relacje, które trzymają człowieka przy życiu i pozwalają iść dalej.

Warto też zauważyć, że w tej historii jest miejsce na człowieczeństwo: nie tylko na triumfy, lecz także na to, co naprawdę boli. Są smutki po kolejnych stratach, są rozmowy z losem, są potyczki z przeznaczeniem. I są chwile, kiedy człowiek uświadamia sobie, że góry nie wybaczają błędów.

Piotr Pustelnik i Piotr Trybalski – autobiografia opowiedziana z charakterem

„Ja pustelnik. Autobiografia – Piotr Pustelnik, Piotr Trybalski” to nie tylko zapis wspomnień. Wysłuchał jej Piotr Trybalski – dziennikarz i fotograf, autor książek oraz licznych publikacji prasowych. Trybalski ma na koncie także zdobycie nagrody Travel Photographer of the Year, a jego praca z reporterskim spojrzeniem w naturalny sposób dopełnia perspektywę himalaisty.

W opowieści widać, że spotkanie tych dwóch światów – pasji górskiej i umiejętności narracyjnego reporterskiego opowiadania – tworzy książkę, która nie zamienia życia w suchą kronikę. To historia, w której emocje są „na miejscu”: w napięciu, w tempie zdarzeń i w tym, jak autorzy prowadzą czytelnika przez kolejne etapy drogi.

Sam Piotr Pustelnik jest doktorem nauk technicznych i mieszka w Łodzi. Od maja 2016 roku pełni funkcję prezesa Polskiego Związku Alpinizmu. Na „himalajskiej emeryturze” rozpoczyna nowy etap – pragnie zostać polarnikiem i przygotowuje się do zdobywania bieguna południowego nową polską drogą.

Dla kogo jest ta książka?

Jeśli lubisz biografie, dzienniki i historie prawdziwych ludzi, którzy nie tylko marzą, ale też realizują swoje cele mimo przeciwności, ta autobiografia jest dla Ciebie. To lektura dla tych, którzy chcą poznać życie postaci z „pierwszej linii” – tam, gdzie sport łączy się z ryzykiem, a determinacja spotyka się z nieprzewidywalnością.

To także dobra propozycja dla czytelników, którzy szukają opowieści o przyjaźni i partnerstwie w ekstremalnych warunkach. W tej książce te wartości są realne, bo sprawdzają się w sytuacjach, w których liczy się zaufanie, współpraca i odpowiedzialność za drugiego człowieka.

• dla fanów wypraw i historii o pasji, która rodzi się powoli, a potem prowadzi przez lata
• dla czytelników, którzy chcą poznać kulisy zdobywania ośmiotysięczników oraz „cenę” sukcesu

Dlaczego warto sięgnąć po „Ja pustelnik”, zanim pojawią się kolejne pytania?

Ta książka nie jest jedynie zapisem osiągnięć. Jest opowieścią o tym, jak w człowieku rodzi się potrzeba wędrówki i jak zmienia się, gdy pojawiają się choroba, lęk i nieprzewidywalne wydarzenia. „Ja pustelnik” pokazuje również, że w ekstremum ujawniają się najjaśniejsze i najciemniejsze strony ludzkiej natury – dokładnie wtedy, kiedy nie ma miejsca na pozory.

Jeśli zastanawiasz się, co sprawia, że jedni idą wyżej, a inni rezygnują, ta autobiografia podsuwa odpowiedź nie w formie wykładu, ale w formie historii. Zamiast prostych moralitetów dostajesz doświadczenie człowieka, który wszedł na swoje szczyty, a potem opowiada, jak wygląda droga, gdy każdy krok może kosztować więcej, niż się wydaje.

W końcu to także książka o relacjach: o partnerstwie przy linie, o przyjaźniach, które zostają w pamięci po stracie, i o tym, że w górach człowiek uczy się odpowiedzialności szybciej niż gdzie indziej. A to wszystko zostało ubrane w narrację tak żywą, że czyta się ją z napięciem.